คลอดระเบียบสำนักนายกฯว่าด้วยการเนรเทศคนต่างด้าว ทั้งเข้าเมืองผิดกฎหมาย ประกอบธุรกิจขัดพ.ร.บ. หรือทำความผิดที่มีโทษจำคุก 5 ปีขึ้นไป ก่อนปล่อยตัว 15 วัน ให้ราชทัณฑ์แจ้งมหาดไทยเสนอมท.1 สั่งออกนอกประเทศ และอาจกำหนดเวลาห้ามกลับเข้าไทยด้วย
สำนักข่าว NexT News รายงานว่า ราชกิจจานุเบกษา เผยแพร่ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการเนรเทศ พ.ศ. 2569 ซึ่งนายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรี ลงนามในประกาศ เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 2569 ซึ่งเนื้อหาในระเบียบระบุว่า โดยที่ประเทศไทยมีนโยบายต้อนรับคนต่างด้าวผู้สุจริตให้เข้ามาท่องเที่ยว พำนัก ทำงาน และประกอบธุรกิจในราชอาณาจักรได้โดยต้องปฏิบัติตามกฎหมายและรักษาความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน แต่โดยที่พบว่ามีคนต่างด้าวจำนวนหนึ่ง ซึ่งแม้จะเข้ามาในราชอาณาจักรโดยชอบด้วยกฎหมาย แต่มีพฤติกรรมหรือพฤติการณ์ที่ฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามกฎหมายเพื่อแสวงหาประโยชน์ส่วนตน หรือมีพฤติกรรม หรือพฤติการณ์ที่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน
นอกจากนี้ ยังพบคนต่างด้าวอีกจำนวนหนึ่งซึ่งเข้ามาในราชอาณาจักรโดยมิชอบด้วยกฎหมาย จึงสมควรเนรเทศคนต่างด้าวที่ไม่พึงประสงค์เหล่านี้ออกไปนอกราชอาณาจักรโดยเร็ว เพื่อรักษาไว้ซึ่งความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน และเพื่อสร้างความสงบสุขและความปลอดภัยในสังคมให้แก่ทั้งคนไทยและคนต่างด้าวที่พำนักอยู่ในประเทศไทย แต่โดยที่ยังไม่มีระเบียบปฏิบัติราชการว่าด้วยการเนรเทศเพื่อเป็นการวางแนวปฏิบัติที่ชัดเจนให้แก่หน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้อง จึงจำเป็นต้องวางระเบียบปฏิบัติราชการว่าด้วยการเนรเทศเพื่อให้การบังคับใช้กฎหมายเกี่ยวกับการเนรเทศเป็นไปโดยรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ เป็นประโยชน์ต่อประเทศชาติ
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 11 (8) แห่งพ.ร.บ.ระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. 2534 นายกรัฐมนตรีโดยความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรี จึงวางระเบียบนี้ไว้
ทั้งนี้ ระเบียบดังกล่าว มีสาระสำคัญดังนี้
ข้อ 4 คนต่างด้าวผู้ใดมีพฤติกรรมหรือพฤติการณ์ที่ขัดต่อความสงบเรียบร้อย ศีลธรรมอันดี หรือความผาสุกของประชาชน ให้ปลัดกระทรวงมหาดไทยหรือผู้ซึ่งปลัดกระทรวงมหาดไทยมอบหมายรายงานรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยเพื่อมีคำสั่งให้เนรเทศคนต่างด้าวนั้นออกไปนอกราชอาณาจักร
ความในวรรคหนึ่งให้ใช้บังคับแก่คนต่างด้าวซึ่งเป็นผู้ใช้หรือผู้สนับสนุนพฤติกรรมหรือพฤติการณ์ขาดดังกล่าวด้วย
ข้อ 5 คนต่างด้าวผู้ใดกระทำความผิดดังต่อไปนี้ เมื่อได้รับโทษตามคำพิพากษาอันถึงที่สุดครบถ้วนและได้รับการปล่อยตัวจากเรือนจำแล้ว ให้รัฐมนตรี มีอำนาจออกคำสั่งให้เนรเทศคนต่างด้าวนั้นออกไปนอกราชอาณาจักร
(1) เข้ามาหรืออยู่ในราชอาณาจักรโดยมิชอบด้วยกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมือง
(2) ทำงานในราชอาณาจักรโดยมิชอบด้วยกฎหมายว่าด้วยการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว
(3) ประกอบธุรกิจในราชอาณาจักรโดยมิชอบด้วยกฎหมายว่าด้วยการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว
(4) ปลอมแปลงเอกสารทางราชการหรือใช้เอกสารราชการปลอม
(5) กระทำความผิดกฎหมายที่มีโทษจำคุกตั้งแต่ 5 ปีขึ้นไป
(6) เป็นตัวการ ผู้ใช้ หรือผู้สนับสนุนให้มีการกระทำความผิดตาม (1) (2) (3) (4) หรือ (5)
เพื่อประโยชน์ในการดำเนินการตามวรรคหนึ่ง ให้อธิบดีกรมราชทัณฑ์แจ้งรายชื่อ สัญชาติ สำนวนคดี หรือเอกสารหลักฐานหรือข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับคนต่างด้าวนั้น ต่อปลัดกระทรวงมหาดไทยหรือผู้ซึ่งปลัดกระทรวงมหาดไทยมอบหมายเพื่อทราบและดำเนินการตามระเบียบนี้ ก่อนที่จะปล่อยตัวคนต่างด้าวนั้นจากเรือนจำไม่น้อยกว่า 15 วัน
เมื่อได้รับแจ้งตามวรรคสอง ให้ปลัดกระทรวงมหาดไทยหรือผู้ซึ่งปลัดกระทรวงมหาดไทยมอบหมายรายงานรัฐมนตรีเพื่อพิจารณาออกคำสั่งให้เนรเทศคนต่างด้าวนั้นออกไปนอกราชอาณาจักรโดยไม่ชักช้า
คำสั่งดังกล่าวจะกำหนดเวลาห้ามมิให้คนต่างด้าวนั้นเข้ามาในราชอาณาจักรไว้ด้วยก็ได้
เอกสารหลักฐานหรือข้อมูลที่เกี่ยวข้องตามวรรคสอง ให้เป็นไปตามที่ปลัดกระทรวงมหาดไทยกำหนด
ในกรณีที่ศาลมีคำพิพากษาถึงที่สุดให้ลงโทษจำคุก แต่รอการลงโทษหรือปรับคนต่างด้าวผู้ใด ให้สำนักงานศาลยุติธรรมแจ้งข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับคนต่างด้าวผู้นั้นต่อปลัดกระทรวงมหาดไทยหรือผู้ซึ่งปลัดกระทรวงมหาดไทยมอบหมายเพื่อพิจารณาดำเนินการตามวรรคหนึ่งโดยด่วนต่อไป
ข้อ 6 การออกคำสั่งให้เนรเทศคนต่างด้าวออกไปนอกราชอาณาจักร ต้องคำนึงถึงกฎหมาย กฎระเบียบ และมติคณะรัฐมนตรี รวมทั้งพันธกรณีของไทยภายใต้กฎหมายระหว่างประเทศที่เกี่ยวข้อง
ข้อ 7 ภายใต้บังคับข้อ 8 ในการเนรเทศ หากนายกรัฐมนตรีมิได้เพิกถอนคำสั่งเนรเทศ หรือมิได้มีคำสั่งมิให้ส่งตัวผู้ถูกสั่งเนรเทศออกไปนอกราชอาณาจักร ให้เจ้าพนักงานซึ่งรัฐมนตรีมอบหมายดำเนินการส่งตัวผู้ถูกสั่งเนรเทศกลับไปยังประเทศที่ผู้ถูกสั่งเนรเทศนั้นมีสัญชาติอยู่ ผ่านด่าน ช่องทาง และวิธีการตามที่ปลัดกระทรวงมหาดไทยหรือผู้ซึ่งปลัดกระทรวงมหาดไทยมอบหมายกำหนด ในกรณีที่ผู้ถูกสั่งเนรเทศไม่มีสัญชาติแน่นอน ให้เนรเทศกลับไปยังประเทศที่ผู้ถูกสั่งเนรเทศนั้นแจ้งว่าตนอยู่เป็นครั้งสุดท้ายก่อนเข้ามาในราชอาณาจักร
ข้อ 8 กรณีที่ประเทศอื่นที่ผู้ถูกสั่งเนรเทศนั้นไม่มีสัญชาติอยู่ หรือองค์การระหว่างประเทศ แล้วแต่กรณี มีหนังสือร้องขอผ่านวิธีทางการทูตไม่ช้ากว่า 7 วันนับแต่วันที่ผู้นั้นถูกสั่งเนรเทศเพื่อขอให้ประเทศไทยส่งตัวผู้นั้นไปยังประเทศของตนหรือประเทศที่สาม โดยอ้างเหตุว่าเพื่อให้ผู้นั้นพ้นไปเสียจากอันตรายที่จะถูกกระทำทรมาน ถูกกระทำการที่โหดร้าย ไร้มนุษยธรรม หรือย่ำยีศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ หรือถูกกระทำให้สูญหาย โดยประเทศผู้ร้องขอ องค์การระหว่างประเทศ หรือประเทศที่สาม แล้วแต่กรณี แสดงเจตนาในหนังสือร้องขอนั้นว่าจะเป็นผู้รับผิดชอบค่าใช้จ่ายในการดูแลผู้ถูกสั่งเนรเทศนั้นที่เกิดขึ้นทั้งหมดก่อนจะมีการส่งตัวและค่าใช้จ่ายในการส่งตัวผู้ถูกสั่งเนรเทศ และผู้ถูกสั่งเนรเทศนั้นยินยอมเป็นหนังสือให้ส่งตัวเองไปยังประเทศผู้ร้องขอหรือประเทศที่สามนั้นได้ ให้ส่งตัวผู้ถูกสั่งเนรเทศนั้นไปยังประเทศที่ร้องขอหรือประเทศที่สามนั้น แล้วแต่กรณี
การเนรเทศตามหนังสือร้องขอตามวรรคหนึ่ง ให้ดำเนินการให้เสร็จสิ้นภายใน 30 วันนับแต่วันที่ประเทศไทยได้รับหนังสือร้องขอนั้น ทั้งนี้ ในกรณีที่มีการร้องขอขยายระยะเวลา ให้รัฐมนตรีขยายได้อีกสองครั้ง ครั้งละไม่เกิน 30 วัน เมื่อพ้นกำหนดเวลาดังกล่าวแล้วยังไม่สามารถส่งตัวผู้ถูกสั่งเนรเทศไปยังประเทศผู้ร้องขอหรือประเทศที่สามได้ไม่ว่าด้วยเหตุใด ให้เจ้าพนักงานซึ่งรัฐมนตรีมอบหมายดำเนินการต่อไปตามข้อ 7 โดยเร็ว
ในกรณีที่ต้องดำเนินการตามวรรคสอง แต่ไม่สามารถเนรเทศผู้นั้นได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสอง หากประเทศอื่นหรือองค์การระหว่างประเทศอื่นที่ไม่เคยมีหนังสือร้องขอให้ส่งตัวผู้ถูกสั่งเนรเทศตามวรรคหนึ่งมาก่อน ได้มีหนังสือร้องขอผ่านวิธีทางการทูตให้ส่งตัวผู้ถูกสั่งเนรเทศนั้นไปยังประเทศของตนหรือประเทศที่สามตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่ง และผู้ถูกสั่งเนรเทศนั้นยินยอมเป็นหนังสือ ในกรณีเช่นนี้ ให้เจ้าพนักงานซึ่งรัฐมนตรีมอบหมายดำเนินการต่อไปตามวรรคหนึ่งและวรรคสอง ในคราวนี้ หากพ้นกำหนดเวลาตามวรรคสองแล้วยังไม่สามารถเนรเทศบุคคลดังกล่าวโดยส่งตัวไปยังประเทศที่มีหนังสือร้องขอหรือประเทศที่สามได้ ให้เจ้าพนักงานซึ่งรัฐมนตรีมอบหมายดำเนินการต่อไปตามข้อ 7 โดยเร็วไม่ว่าจะมีหนังสือร้องขอจากประเทศอื่น หรือองค์การระหว่างประเทศอื่นอีกหรือไม่
ข้อ 9 ค่าใช้จ่ายในการเนรเทศ ให้เป็นไปตามระเบียบที่กระทรวงมหาดไทยกำหนด โดยความเห็นชอบของกระทรวงการคลัง
ข้อ 10 ในกรณีมีปัญหาในการปฏิบัติตามระเบียบนี้ เมื่อรัฐมนตรีวินิจฉัยเป็นประการใดแล้ว ให้ปฏิบัติไปตามนั้น
