ชาวบ้านยื่นหนังสือถึงนายก อบต.หนองน้ำแดง ซ้ำอีกรอบ จี้ให้รีบสั่งรื้อ ‘แม็คโคร ปากช่อง’ ตามคำพิพากษาศาลปกครองสูงสุดทั้ง 2 คดี เตือนหากยังยื้อเสี่ยงเข้าข่ายผิด ม.157
สำนักข่าว Next News รายงานว่า เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม 2569 ที่องค์การบริหารส่วนตำบล (อบต.) หนองน้ำแดง อ.ปากช่อง จ.นครราชสีมา นางสาวทองศรี พุทธวัน และนางสาวพัชรี ตุลาบดี ชาวบ้านที่ยื่นศาลปกครองให้มีคำสั่งห้างรื้อแม็คโคร สาขาปากช่อง ยื่นหนังสือถึงนายคำรณ กนกชัชวาล นายก อบต.หนองน้ำแดง อีกครั้ง จากที่เคยยื่นก่อนหน้านี้มาครั้งหนึ่งแล้ว เพื่อขอให้ปฏิบัติหน้าที่ตามคำพิพากษาศาลปกครองสูงสุดทั้งสองคดี หลังจากที่ศาลปกครองสูงสุดมีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม 2566 และเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม 2569 ให้นายก อบต.หนองน้ำแดง มีคำสั่งให้รื้อห้างแม็คโคร สาขาปากช่อง ส่วนที่เกิน 300 ตารางเมตร(ตร.ม.) จากพื้นที่ใช้สอยรวม 9,857 ตร.ม. แต่นายกอบต.หนองน้ำแดงอ้างว่า ทางบริษัท บริษัท สยามแม็คโคร จำกัด (มหาชน) (ชื่อใหม่คือบริษัท ซีพี แอ็กซ์ตร้า จำกัด(มหาชน)) ยื่นศาลปกครองสูงสุดขอให้พิจารณาคดีใหม่ ตามมาตรา 75 แห่งพ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 จึงยังไม่มีคำสั่งดำเนินการตามคำพิพากษาของศาลปกครองสูงสุด
ชาวบ้านยื่นหนังสือ
นางสาวทองศรี พุทธวัน และนางสาวพัชรี ตุลาบดี จึงมายื่นหนังสือถึงนายก อบต.หนองน้ำแดงอีกครั้งเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม 2569 เพื่อขอให้ปฏิบัติหน้าที่ตามพ.ร.บ.ควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 และคำพิพากษาศาลปกครองสูงสุดทั้งสองคดี (ครั้งที่ 2) โดยหนังสืออ้างถึง
1.หนังสือ ที่ นม 72601/795 ลงวันที่ 1 กรกฎาคม 2569
2. คำพิพากษาศาลปกครองสูงสุดคดีหมายเลขแดงที่ อส.145-146/2566
3. คำพิพากษาศาลปกครองสูงสุดคดีหมายเลขแดงที่ อส.12/2569
ทั้งนี้ เนื้อหาในหนังสือดังกล่าวระบุว่า ข้าพเจ้า นางสาวทองศรี พุทธวัน และนางสาวพัชรี ตุลาบดี ในฐานะเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาในคดี (อ้างถึง 2- 3) มีความประสงค์ที่จะขอยื่นหนังสือขอให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองน้ำแดง ปฏิบัติหน้าที่ตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 และตามคำพิพากษาศาลปกครองสูงสุดทั้งสองคดี ครั้งที่ 2 ที่พิพากษาให้เพิกถอนใบอนุญาตก่อสร้างอาคาร ในส่วนที่เกิน 300 ตารางเมตร และเพิกถอนใบรับรองการก่อสร้างอาคารด้วย
เนื่องจากข้าพเจ้าเห็นว่านายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองน้ำแดง มีฐานะเป็นผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 และบริษัท สยามแม็คโคร จำกัด (มหาชน) หรือบริษัท ซีพี แอ็กซ์ตร้า จำกัด (มหาชน) มีฐานะเป็นผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3 ตามคำพิพากษาศาลปกครองสูงสุดทั้งสองคดี (อ้างถึง 2- 3) และหากนับระยะเวลาตั้งแต่ศาลปกครองสูงสุดมีคำพิพากษาในคดีหมายเลขแดงที่ อส.145-146/2566 ซึ่งเป็นระยะเวลาล่วงเลยมาเกิน 3 ปีแล้ว และหากนับระยะเวลาตั้งแต่ศาลปกครองสูงสุดมีคำพิพากษาในคดีหมายเลขแดงที่ อส.12/2569 เป็นเวลากว่า 31 วันแล้ว แต่ข้าพเจ้าทั้งสองยังคงเห็นบริษัท สยามแม็คโคร จำกัด (มหาชน) หรือบริษัท ซีพี แอ็กซ์ตร้า จำกัด (มหาชน) ในฐานะผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3 ยังคงใช้อาคารในส่วนที่เกิน 300 ตารางเมตร เพื่อจำหน่ายสินค้าอุปโภคบริโภคอยู่ทุกวัน ทั้งที่ การใช้อาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่งในส่วนที่เกิน 300 ตารางเมตร เป็นการก่อสร้างและใช้อาคารโดยไม่ชอบด้วยตามมาตรา 4 วรรคสิบเจ็ด, มาตรา 21, มาตรา 32, มาตรา 65, มาตรา 69, มาตรา 70, มาตรา 71 และมาตรา 72 ของพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 ดังนั้น นายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองน้ำแดง ซึ่งมีฐานะเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามมาตรา 4 วรรคยี่สิบสี่ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 จึงมีอำนาจหน้าที่โดยตรงในการออกคำสั่งตามมาตรา 40 , มาตรา 42 แห่งพระราชบัญญัติเดียวกันทันที
และเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2569 ข้าพเจ้าทั้งสองได้รับหนังสือ (อ้างถึง 1) จากนายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองน้ำแดง โดยนายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองน้ำแดงอ้างว่า “หากศาลปกครองได้พิจารณาแล้วมีคำสั่งหรือมีคำพิพากษาไม่รับคำขอให้พิจารณาคดีใหม่ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองน้ำแดง จะใช้อำนาจตามมาตรา 40 มาตรา 41 และมาตรา 42 แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 แก่ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3 ตามคำพิพากษาศาลปกครองสูงสุดต่อไป” นั้น
ข้าพเจ้าเห็นว่า แม้บริษัท สยามแม็คโคร จำกัด (มหาชน) หรือบริษัท ซีพี แอ็กซ์ตร้า จำกัด (มหาชน) ฐานะผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3 จะยื่นคำขอให้พิจารณาคดีใหม่ต่อศาลปกครองนครราชสีมาก็ตาม แต่นายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองน้ำแดงในฐานะเจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจนำคำขอให้พิจารณาคดีใหม่ดังกล่าวมาเป็นข้ออ้างเพื่อไม่ต้องปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา 40 และมาตรา 42 แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 ได้ เนื่องจากหน้าที่ของท่านตามมาตรา 40 และมาตรา 42 แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 เกิดขึ้นทันทีนับจากศาลปกครองสูงสุดทั้งสองคดี (อ้างถึง 2-3) มีคำพิพากษาถึงที่สุดแล้ว และการยื่นคำขอให้พิจารณาคดีใหม่นั้นไม่มีผลเป็นการระงับหรือทุเลาการบังคับคดีตามคำพิพากษาแต่อย่างใด ดังนั้น คำพิพากษาศาลปกครองสูงสุดทั้งสองคดีซึ่งถึงที่สุดแล้วจึงมีผลผูกพันและบังคับได้ตามกฎหมาย อันทำให้ท่านในฐานะเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจหน้าที่และความรับผิดชอบโดยตรงที่จะต้องปฏิบัติตามคำพิพากษาดังกล่าว
ประกอบกับข้าพเจ้าเห็นว่า หากนายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองน้ำแดง ยังคงเพิกเฉย ไม่ปฏิบัติตามคำพิพากษาศาลปกครองสูงสุดทั้งสองคดีดังกล่าว ทั้งที่ท่านเป็นเจ้าพนักงานท้องถิ่นผู้มีอำนาจหน้าที่โดยตรง ซึ่งในการปฏิบัติหน้าที่ทางราชการของท่านในฐานะเจ้าพนักงานท้องถิ่นจึงพึงตระหนักและระมัดระวังอย่างยิ่งในการกระทำที่อาจจะเข้าข่ายความผิดตามมาตรา 157 ของประมวลกฎหมายอาญาด้วย
ประกอบกับข้าพเจ้าทั้งสองเห็นว่าหากนายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองน้ำแดงปล่อยให้อาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่งหลังนี้ในส่วนที่ยังไม่ได้รับอนุญาตก่อสร้างอาคารและไม่ได้รับใบรับรองการก่อสร้างอาคารตามมาตรา 21 และมาตรา 32 แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 ใช้ต่อไป ย่อมทำให้ผู้บริโภคและประชาชนที่เข้าไปเลือกซื้อสินค้าในอาคารดังกล่าว อาจได้รับอันตรายทั้งในด้านความมั่นคงแข็งแรง ความปลอดภัย การป้องกันอัคคีภัย การสาธารณสุข การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การผังเมือง การสถาปัตยกรรม และการอำนวยความสะดวกแก่การจราจร อีกทั้งยังกระทบต่อสิทธิการจัดการ บำรุงรักษา และใช้ประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม และความหลากหลายทางชีวภาพอย่างสมดุลและยั่งยืนของข้าพเจ้าทั้งสอง
ดังนั้น ข้าพเจ้าทั้งสองจึงมีสิทธิตามรัฐธรรมนูญ พุทธศักราช 2560 มาตรา 4, มาตรา 5, มาตรา 25 วรรคหนึ่ง วรรคสอง วรรคสาม, มาตรา 41 (2), มาตรา 43 วรรคหนึ่ง(2) วรรคท้าย, มาตรา 51 และมาตรา 57 (2) ที่จะขอให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองน้ำแดงในฐานะเจ้าพนักงานท้องถิ่นปฏิบัติหน้าที่ตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 และคำพิพากษาศาลปกครองสูงสุดคดีหมายเลขแดงที่ อส.145-146/2566 และคำพิพากษาศาลปกครองสูงสุดคดีหมายเลขแดงที่ อส.12/2564 โดยเร็วเพื่อยับยั้งความเดือดร้อนเสียหายให้แก่ข้าพเจ้าทั้งสองตามคำพิพากษา
“และในฐานะผู้ยื่นคำขอนี้ ข้าพเจ้าทั้งสองจึงมีสถานะเป็น “คู่กรณี” ตามความในมาตรา 5 วรรคหนึ่ง วรรคสอง วรรคเจ็ด, มาตรา 27 และมาตรา 39/1 พระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 จึงขอให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองน้ำแดง แจ้งสิทธิและหน้าที่ในกระบวนการพิจารณาทางปกครองก่อนออกคำสั่งให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารตามใบอนุญาตก่อสร้างอาคาร ดัดแปลงอาคาร หรือรื้อถอนอาคาร เลขที่ 3/2556 ลงวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2556 ระงับการใช้อาคารและรื้อถอนอาคารในส่วนที่เกิน 300 ตารางเมตรทั้งหมดให้แก่ข้าพเจ้าทั้งสองทราบด้วย เพื่อข้าพเจ้าทั้งสองจะได้ใช้สิทธิในกระบวนการพิจารณาทางปกครองในครั้งต่อไป รวมถึงขอให้แจ้งผลการดำเนินการให้แก่ข้าพเจ้าทราบในระยะเวลาอันสมควร จึงเรียนมาเพื่อโปรดพิจารณาและดำเนินการ” หนังสือระบุ
หนังสือชาวบ้าน
