ผู้ปกครองนิสิตจุฬาฯ เผยลูกที่ต้องเสียเพื่อนจากรถตุ๊กตุ๊กพลิกคว่ำกำลังเผชิญภาวะเครียด-รู้สึกผิดที่รอดชีวิต ต้องอาศัยการเยียวยาจิตใจ
สืบเนื่องจากอุบัติเหตุรถสามล้อรับจ้างพลิกคว่ำเมื่อวันที่ 14 เมษายน 2569 ที่ผ่านมา ส่งผลให้ นายภัคพล ศิริบุตร นิสิตชั้นปีที่ 4 สาขาวิชาดนตรีศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และสมาชิกวง CU Band เสียชีวิต (ชมรมดนตรีสากล สโมสรนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย) ขณะที่เพื่อนนิสิตอีก 3 คนที่โดยสารมาด้วยได้รับบาดเจ็บ โดยในจำนวนนี้มีผู้ได้รับบาดเจ็บสาหัส 1 คนข้อมือหัก 1 คน และบาดเจ็บเล็กน้อยอีก 1 คน
ล่าสุด ผู้ปกครองของนิสิตจุฬาฯ รายหนึ่งที่ประสบอุบัติเหตุในรถตุ๊กตุ๊กคันดังกล่าว เปิดเผยกับสำนักข่าว Next News ระบุว่า ลูกกับเพื่อนอีก 2 คนที่นั่งอยู่ในรถตุ๊กตุ๊กร่วมกับนายภัคพล รู้สึกสะเทือนใจเป็นอย่างมาก ซึ่งผู้ที่รอดชีวิตจากเหตุการณ์ดังกล่าวได้รับบาดแผลทางจิตใจ (Traumatized) ในลักษณะของ Survivor’s Guilt หรือภาวะรู้สึกผิดจากการเป็นผู้รอดชีวิต ซึ่งความรู้สึกผิดนั้นเกิดจากการที่ตนเองรอดพ้นจากเหตุการณ์เลวร้าย ในขณะที่ผู้อื่นเผชิญกับความสูญเสียหรือบาดเจ็บสาหัสกว่า
“ผลกระทบทางจิตใจที่เกิดขึ้นกับผู้ที่ประสบเหตุการณ์ร้ายแรงเป็นเรื่องที่สังคมไทยไม่ค่อยนึกถึง บางคนเห็นว่ารอดมาได้ถือว่าโชคดี แต่ไม่รู้ว่าความทรงจำและความสูญเสียจะอยู่กับคนที่ประสบเหตุการณ์ร้ายแรงไปอีกนานเท่าไร ขณะที่ประเทศในตะวันตกจะให้ความสำคัญมากกับการเยียวยาภาวะความผิดปกติทางจิตใจหลังเกิดเหตุการณ์ที่รุนแรง หรือเจอเรื่องที่กระทบกระเทือนจิตใจอย่างหนัก จนสมองและอารมณ์ยังติดอยู่กับเหตุการณ์นั้นแม้เวลาจะผ่านไปแล้ว (Post Traumatic Stress Disorder-PTSD)” ผู้ปกครองนิสิตจุฬาฯ กล่าว
ผู้ปกครองรายนี้กล่าวต่อว่า ทุกวันนี้ลูกและเพื่อนๆ อีก 2 คนยังคงเก็บของส่วนตัวของนายภัคพลเอาไว้ ซึ่งคาดว่าเกิดจากความรู้สึกฝังใจจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น โดยอาจจะนำของกลับไปคืนนายภัคพลในวันฌาปนกิจศพ ขณะที่ทางด้านผู้บริหารของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเปิดเผยว่า ทางมหาวิทยาลัยได้เตรียมนักจิตวิทยาไว้ให้คำปรึกษากับนิสิตที่ประสบเหตุการณ์ดังกล่าวเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
ทั้งนี้ ข้อมูลจาก ‘กรมการเเพทย์’ ระบุว่า ภาวะความเครียดหลังผ่านเหตุการณ์สะเทือนใจ (PTSD) มักเกิดขึ้นหลังจากที่คนเราผ่านประสบการณ์ที่เลวร้าย อาทิ อุบัติเหตุ สงคราม หรือการก่อจลาจล ซึ่งอาจส่งผลให้มีอาการภาพเหตุการณ์เหล่านั้นตามมาหลอกหลอนซ้ำๆ รวมถึงอาจมีอาการตกใจง่าย อารมณ์แปรปรวน นอนไม่หลับ หรืออาจมีความรู้สึกโทษตัวเองที่มีส่วนทำให้เกิดเหตุการณ์เลวร้ายหรือรู้สึกผิดที่หนีเอาตัวรอด (Survivor’s Guilt) ซึ่งระดับความรุนแรงของอาการแต่ละคนมักแตกต่างกันออกไป ดังนั้นแนวทางการรักษาจึงจำเป็นต้องอาศัยการประเมินและดูแลโดยผู้เชี่ยวชาญแบบเฉพาะเจาะจงเป็นรายบุคคล
